
Regelmatig plaats ik een post op LinkedIn waarin ik een inkijkje biedt op de reflectie over mijn werk. Ik ben er namelijk van overtuigd dat zelfreflectie en ontwikkeling essentieel zijn in mijn vak. Zoeken naar mijn eigen ik, authenticiteit en mijn opgave staan daarbij centraal. Eigenlijk gewoon mezelf ontrafelen, precies zoals ik doe in organisaties.
Vandaag had ik een workshop Storytelling van Inspire Circle of Professionals. Om onze hersenen te activeren kozen we een afbeelding die aan je werk te linken is. Een leuke manier om anders te denken en te vertellen.
Op mijn kaart zit een meisje in het midden van een grote ruimte met een ballon in haar hand. De ruimte, en dan vooral de vloer met het geordende patroon, staat voor mij symbool voor een organisatie waarin alles goed geregeld is. Het meisje vertegenwoordigt het bestuur en MT midden in deze geordende omgeving. Er is nog wel een verbinding met de bedoeling (de ballon die schittert), maar ze is ook alleen in het geheel.
Lees meer op LinkedIn
Een ander aanbod, vraagt om zichtbaar maken en zijn. Gekscherend zei ik de afgelopen tijd dat ik op de ‘Spread the Word-tour’ ben. En zo kwam ik ook opnieuw in contact met Michiel de Vries en Marie-Claire de Koning van Jester Strategy. Een leuk gesprek leidde tot het geven van een kennissessie over de wereld van de woningcorporaties. Een ontzettend leuke sessie, waarin we niet alleen spraken over de inhoud, maar ook over onze aanpak in organisaties.
Grappig genoeg lagen deze dichter bij elkaar dan we dachten, maar met een andere invalshoek.
Het leukste van mijn advies- en interimopdrachten is ik dat ik in zoveel verschillende organisaties een kijkje krijg. Dit verrijkt mijn eigen kijk op organisaties en brengt naast ervaring ook veel inspiratie. En die neem ik weer mee in nieuwe opdrachten. Door als ‘buitenstaander’ mee te kunnen kijken, zie je eerder patronen die zijn ontstaan. Een terugkerend thema in mijn opdrachten is het aanbrengen van scherpte en focus.
Het leukste van mijn advies- en interimopdrachten is ik dat ik in zoveel verschillende organisaties een kijkje krijg. Dit verrijkt mijn eigen kijk op organisaties en brengt naast ervaring ook veel inspiratie. En die neem ik weer mee in nieuwe opdrachten. Door als ‘buitenstaander’ mee te kunnen kijken, zie je eerder patronen die zijn ontstaan. Een terugkerend thema in mijn opdrachten is het aanbrengen van scherpte en focus.
Ken je dat gevoel; dat alles op zijn plek valt? Zo voel ik me nu!
De afgelopen heb ik een hoop mentaal werk verzet met mijn psycholoog P. Ging ik op zoek naar mijn bedoeling en patronen in de LeergangLVrouwelijk LeiderschapS. En met Susan Veldkamp Sen Suze pakte ik mijn overtuigingen over positionering en zichtbaarheid aan. Ondertussen rondde ik mijn opdracht bij Vechtdal Wonen af.
Bij mijn afscheid bij Triade Vitree kreeg ik van @jeltjetigelaar een klein kunstwerkje. Ze noemde het fröbeltje “warboel ontwarren”. Dit mooie werkje gaf mij de afgelopen weken inspiratie bij het nadenken over mijn professionele ontwikkeling. Alsof alle elementen erin samen komen.

Een tijdje terug werd ik gevraagd om een bijeenkomst van het team casusbehandeling van de BBT te begeleiden. Een nieuw team in een nieuwe, grotendeels, nog te ontwikkelen organisatie. Na de eerste maanden was iedereen wat zoekende. Op een grote wand liet ik hen schrijven over hun verwachtingen vooraf, het nu en de wens voor de toekomst, we zochten met elkaar naar de rode draad en gaven al deze gedachten vorm in een aanpak.
Afgelopen dinsdag weer een inspirerende dag gehad van de leergang Vrouwelijk Leiderschap van Saskia Kriekhaus. In het Cobra Museum begeleidde Julika Marijn ons via art based learning bij de vraag rondom je waarden en purpose. Een dag totaal buiten mijn comfort zone; opdrachten waarbij kunstwerken mij riepen, ik er ingezogen moest worden en dat uiteindelijk moest vertalen in iets creatiefs 🤔. In totale verwarring ben ik de dag begonnen niet snappende hoe dit tot een antwoord zou leiden.
Wat een fijne tool is het boek De bestuurssecretaris van Niek Kraan om na te denken over je eigen profiel. Afgelopen jaren heb ik vaak geworsteld met het begrip van bestuurssecretaris. Er hing iets omheen dat niet bij mij paste, maar wat was ik dan wel? De woorden die ik er aan gaf deden maar deels zijn werk. En nu heb ik (denk Ik) de woorden gevonden.
Een tijdje terug hoorde ik dat ik de paper van Spark Adviseurs had gewonnen. In deze paper omschrijven ze de fasen van psychologische verandering die komen kijken bij transitiemanagement. Als metafoor sloten zij aan bij het prachtige verhaal van Alice in Wonderland. Al enkele weken lag de paper op mij te wachten en gisteren had ik eindelijk de tijd, of rust, om het te lezen.
Wat wil jij later worden? Die vraag stond centraal op de beroepenmarkt van de middelbare school van mijn zoon. Vorig jaar ontving ik een oproep of je als ouder op deze avond wilde staan om iets te vertellen over je beroep. Dit helpt de leerlingen om een keuze voor hun profiel of vervolgopleiding te maken. Mijn eerste beeld was een avond waar je de standaardberoepen kunt uittekenen. Stewardessen, advocaten, dokters en verpleegkundigen. Beroepen die we allemaal kennen en herkenbaar zijn op zijn avond. En precies dat maakte dat ik me opgaf; als bestuurssecretaris. Of wat ik dan ook ben.
Laatst had ik een gesprek over een mogelijke samenwerking. Een groot deel van het gesprek ging over mijn profiel en ambities. Waar ben ik van, wat wil ik doen en waarvoor klop je bij mij aan. Als je dit bundelt, komt er meestal een functieprofiel uit. Maar eigenwijs als ik altijd al ben geweest, pas ik niet zo goed in een hokje.
De afgelopen maanden stonden in het teken van verandering en verbinding. In eerste instantie vooral gericht op mijzelf. Een proces dat heeft geleid tot wat ik wil in mijn werkende leven. Toen ik afscheid nam bij mijn vorige werkgever had ik een duidelijk beeld; ik wilde de stap maken naar directeur of bestuurder. Geen voorkeur voor sector, maar de opgave was leidend. Een helder doel en volgens velen om mij heen ook haalbaar.
Een inkijkje